Bonjour mes amis,                                                           Voorschoten 26-06-2005.

Hier is dan de eerste nieuwsbrief. Aangezien deze brief twee jaar moet overbruggen is het een aardig verhaal geworden.

Zoals ik in de introductiebrief schreef, borrelde het idee bij René op tijdens een heerlijke vakantie op een camping in Frankrijk. Hij zat vanuit zijn campingstoel, uiteraard met een Pineau in zijn hand, naar de campingeigenaar te kijken die iemand zat te ronselen om de wc te maken. De eigenaar was zelf namelijk niet handig. Gelukkig hapte iemand toe voordat René aan de beurt was. Hij bedacht toen dat hij zijn creatieve kant aardig in een camping beheren kwijt kon.

Eenmaal thuisgekomen aan de slag om eerst maar eens te kijken hoe duur een camping eigenlijk is en hoe het gefinancierd kan worden. Hoera voor het internet, dit blijft voor mij werelduitvinding nr. 1 van deze tijd.

Zo kwamen we bij interfrance uit. Dit is een hele grote Nederlandse makelaar met Frans onroerend goed. De goedkoopste camping is rond de 3 ton, en financiering zoals wij die kennen in Nederland op een huis, kennen ze in Frankrijk niet. Wat dus betekent dat je bijna alles zelf moet financieren(1/3 deel kan je met veel moeite nog wel krijgen), plus aardig wat geld voor het verbouwen en minstens twee jaar reserve voor je levensonderhoud (want er is weinig inkomen in het begin).

Je moet dus veel eigen geld hebben en dat lieten de verschillende makelaars weten ook. Ze hielden er allemaal een flinke ontmoedigingsbeleid op na. En dat werkte prima!

Zo bleef het plan wel kriebelen, maar ging ontmoedigend de koelkast in. Niet in de vriezer, want René bleef internetten. Na een gesprek met een goede vriend (en tevens een goede zakenman) zijn we andere wegen gaan zoeken.

Eerst bekeken of we met aandeelhouders konden gaan werken. Daarna toch gaan kijken of we anders niet iets zelf zullen opzetten. In eerst instantie zag ik dat niet zo zitten omdat Frankrijk een heel bureaucratisch land is. Met heel veel (rare) regels. Maar ja zo zouden we het wel zelf kunnen financieren (alhoewel een winnend lot in de loterij absoluut zal helpen) en het naar onze hand kunnen zetten.

Eerst toch wel handig om een streek uit te zoeken. Dat was moeilijk, want ik ben gek op de Dordogne en de Provence, maar daar zat zowat op elke hoek een camping. Na alles op een rijtje gezet te hebben kwamen we uit op de Auvergne.

                                   Auvergne ligt dus in het hartje van Frankrijk.

Waarom de Auvergne?

Ten eerste omdat het een heel mooi stukje natuur is. Met name de bergen geven een prachtig vergezicht, maar het landschap kan ook vlak zijn.

Ten tweede, omdat het gebied nog niet heel erg toeristisch is, maar mede door de komst van twee snelwegen komt het toerisme op gang.

Ten derde, omdat het ’s zomers niet heel erg heet is (uitzonderingen daargelaten). ’s Winters is het wel erg koud. Wat de kans op sneeuwpret wel weer vergroot.

Bijgevoegde kaart geeft aan dat de Auvergne vier departementen heeft. Allier geeft de meeste huizenaanbod, maar bevat ook meer (Ned.) campings en is vrij vlak. Puy de Dôme heeft de hoofdstad Clermont-Ferrand en Vulcania (is een park over vulkanen). Bestaat uit veel vulkanen. De Cantal is ruig, veel ongerepte natuur. Als laatste de Haute–Loire met ook veel natuur maar is vanuit Nederland wel meer dan 1000 kilometer.

In plaats van campings gingen we nu op zoek naar een woonhuis met minstens 1 hectare grond en bijgebouwen. Heel erg graag ook een ovenbakhuis. Dat is een klein huisje met een stenen oven erin die je met hout moet opwarmen. Zou erg leuk zijn als attractie voor de kinderen en volwassenen op de camping. Wij hebben dit zelf al eens meegemaakt en ik kan zeggen dat zowel de kinderen als de volwassen genoten hebben. Zeker de afsluiting: pizza eten met al de camping gasten gezamenlijk aan 1 tafel.

klik voor fotosessie van een broodoven

Goed wat hebben we nog meer gedaan om zoveel mogelijk informatie te krijgen. Twee abonnementen genomen op tijdschriften over wonen en werken in Frankrijk. Natuurlijk boeken lezen, variërend van informatie over het wonen en werken in Frankrijk, tot heerlijke romans van mensen die de stap al gedaan hebben (wat overigens ook leerzaam is).

Zo zijn René en ik in de winter samen een weekje naar Frankrijk gegaan om Frankrijk eens in de winter te zien.  Tevens hebben we veel met Nederlandse ondernemers gesproken die een camping/châmbre d’hôte (b&b)/table d’hôte (mee eten wat te pot schaft)/gîtes (vakantiehuis) zijn gestart.

Hierbij zat ook een stel met heel weinig geld en veel tegenslag en zij hebben het gered!! Dus het kan wel, mits je je integreert en bijbaantjes zijn ook wel nodig. We hebben ontzettend veel geleerd. Het sterkte ons nog meer in ons gevoel om de gok te gaan maken.

Vorig jaar hebben we tijdens onze zomervakantie op verschillende campings gestaan. Van zowel Franse als Nederlandse eigenaars om zoveel mogelijk ervaringen op te doen hoe anderen het aangepakt hebben.

Toch wel een heel gedoe vouwwagen opruimen, inklappen, uitklappen en inruimen. Maar we hadden er alle twee heel veel zin in om weer wat nieuws te bekijken. We hebben zelfs een camping bekeken die te koop was. Helaas was de engels sprekende makelaar niet op komen dagen en moesten we het doen met de franse eigenaresse. Dit ging wat moeizaam door taalgebruik. Het was een hele interessant project, maar het stond midden in een dorre omgeving met uitzicht op een elektriciteitscentrale.

       Zo dor was het tijdens de zomer bij deze camping maar…..                zo zien we het graag.

Thuisgekomen heb ik mij maar weer opgegeven voor een franse taalcursus. René heeft zich aangemeld bij de L.O.I. Na mijn cursus heb ik nog een intensieve conservatie cursus gevolgd. Twee weken lang elke ochtend 3,5 uur les en ’s middags moest je huiswerk maken voor de volgende dag.

Dit jaar gaan we weer door de Auvergne toeren. De eerste week hebben we met twee makelaars een afspraak gemaakt om verschillende huizen te bekijken. Heel spannend allemaal.

Ik heb niet alles beschreven wat we ondernomen hebben, want niet alles heeft wat opgeleverd en dan wordt deze brief wel heel erg lang.

Nou mensen een hele fijne vakantie toegewenst, of voor diegene die niet op vakantie gaan een hele fijn zomer.

Groetjes René, Annemarie, Tessa en Bas

Terug